Ammergauer Alpen

Met vijf zeven vijf
Vertellen lettergrepen
Een springreisverhaal

Een groepsverassing
In Ammergauer Alpen
Al reizend bedacht

Alpenhaiku’s: Haiku’s die alleen in de alpen mogen worden geschreven en waarbij je alles mag zeggen, zolang het aantal lettergrepen maar de 5-7-5 volgorde volgen. In deze versie beschrijven ze vaak een moment of een gebeurtenis van de reis. De Haiku’s waren geïntroduceerd als groepsverassing, maar gedurende week werden er steeds meer bedacht door de groep.

De trailangels zorgen
Goed voor alle groepsleden
Hemelse support

Tijdens de eerste dag-evaluatie werd een groepsverassing ingezet door een van de reisbegeleiders: Het concept: Gedurende de reis ben je een trailangel voor een groepsgenoot, waarbij het de kunst is anoniem je support bij de juiste persoon te krijgen. Dat was af en toe een uitdaging, maar al snel werden er douchemuntjes, biertjes, koekjes, maar ook lieve briefjes, gedichten en kunstwerkjes uitgewisseld zodat iedereen zich tijdens de reis gesteund of juist extra verzorgd kon voelen.

De hut uit het zicht
Zwetend stappen we omhoog
Op naar het uitzicht

Na een klimmetje
We zitten op een graatje
Geluk hier en nu

Op dag twee ging de route verder de bergen in en kwamen we al snel uit op ons eerste graatje, wat een mooie lunchplek vormde en waar de haiku-groepsverassing werd geïntroduceerd. We waren immers nu wel echt in de alpen. Doordat we in de uitlopers zaten, zag je aan de ene kant heel mooi
het vlakkere land in de verte, terwijl de andere kant op mooie bergtoppen zichtbaar waren. Al snel ging de groep los met mooie haiku’s.

Weer naar beneden
Toch een spannend paadje hoor
We kunnen dit wel

Stap voor stap omlaag
Stokken paraat voor balans
Dalen met een bries

Wat was dag twee een mooie afwisselende dag! Mooi en zonnig weer met om elke drie bochten een heel nieuw landschap, vergezichten, vlinders en planten. De tijd vloog voorbij, ondanks de lengte van de route. Er waren veel wandelaars voor wie het bergwandelen met bepakking en stokken nieuw was. Waar het op dag 1 soms nog even wennen was, ging het op dag twee al een stuk soepeler.

Het moordenaarsspel
We vallen als bosjes neer
Tot de laatste staat

Deze moord haiku
Ging over alpenweides
Onoplettend, dood

In de avond van dag 2 introduceerde de andere reisbegeleider het moordspel. Het doel: je slachtoffer tijdens een klimmetje, een afdaling, bij een uitzichtpunt of in de berghut onopgemerkt te verleiden een woord te zeggen, zoals alpenweide, wandelstok, route enzovoorts. Was de missie geslaagd, werd er hard DOOD geroepen en ging het kaartje van de vermoorde door naar de moordenaar. Aan het eind van de reis bleken er nog drie moordenaars in leven, maar was er wel een overduidelijke opper-moordenaar.

De hele dag zwetend
Op naar een prachtig uitzicht
Bier op het einde

Samen in de hut
Spelletjes, slapen, eten
En weer wandelen

Deze haiku’s vertellen al perfect hoe de dagen waren. Het was warm (veel zweten), maar onderweg prachtige uitzichten en eenmaal bij de hut een beloning van een lekker drankje. In de avond werd er gezellig spelletjes gedaan, of even een boekje gelezen. Na een wisselende nacht dan de
wandelschoenen weer aan voor de volgende etappe.

Alpenverjaardag
Vieren met de springreisgroep
Eerst een lunch met berguitzicht

We hadden onderweg ook een jarige in de groep. Dat betekende zingen bij het ontbijt en het in ontvangst nemen van een zelfgemaakte verjaardags-slinger, versierd door alle groepsgenoten. Na een mooie dagtocht werd er in de middag nog een keer gezongen op een vol terras, en een
verjaardagskaart met klein cadeautje gegeven.

Je eigen grenzen
Stoppen is niet opgeven
Maar juist winnen

In Nederland moest helaas een groepslid zich al een paar dagen van te voren afmelden vanwege een hardnekkige blessure, waardoor we niet met 14 maar met 13 vertrokken. Onderweg na twee pittige wandeldagen bleek het ook voor een tweede groepsgenoot niet haalbaar om de laatste twee
wandeldagen te voltooien. Gelukkig was de hut overdag bereikbaar met een klein busje, en kon het groepslid een dag eerder naar het laatste hotel reizen. Geen makkelijke beslissing maar gelukkig van korte duur.

Individuen
Lopen samen in een groep
Vormen een geheel

Een onverwacht gat
Goede communicatie
Geen enkel probleem

We begonnen allemaal als onbekenden van elkaar aan deze reis. Het was mooi om te ervaren hoe snel we al een groep waren geworden. Naast de gezellige gesprekken en verhalen, Duitse muziek pompen of liedjes zingen op een pittig stuk, ging de samenwerking ook snel goed. Ook kon er volop
van de omgeving worden genoten, en hadden we zelfs het geluk om Gemsen te spotten!

Oost naar West reizend
Trek ik langs dal en bergen
Naar mijn bestemming

Een graatje lopen
De linkerkant is Duitsland
Rechts ligt Oostenrijk

Op de laatste dag liepen we op onze laatste berg over de grens tussen Duitsland en Oostenrijk. Nog 1 keer genieten van het mooie uitzicht. Tijdens het dalen kwamen we steeds meer terug in de beschaving. Het laatste stuk tussen de dorpen in de hitte was afzien. Eenmaal aangekomen waren we
weer snel herenigd met ons dertiende groepslid. In de avond hebben we nog de kaart erbij gepakt en gezien hoever we de afgelopen week hadden gelopen. Er werden verhalen uitgewisseld en de groepsleiders bedankt met een drankje en een persoonlijk haiku-boekje met een gedichtje van
iedereen.

Vakantie einde
Bergtoppen en dalen zijn
Achtergelaten